0 تحلیل جامعه‌شناختی جنگ استقلال الجزایر و بازنمایی آن در آینۀ ادبیات Algerian War of Independence against French Colonialism and its Reflection in Literature https://jwsq.ut.ac.ir/article_52850.html 10.22059/jwsq.2014.52850 0 جنگ استقلال الجزایر که از سال 1954 تا 1962 به طول انجامید و قربانیان زیادی بر جای گذاشت، در ادبیات فرانسه و فرانسه‌زبان بازتاب گسترده‏ای داشته و دارد، چنانکه امروزه نیز، پس از گذشت نیم قرن از امضای توافقات اِویان، همچنان شاهد پیدایش آثار جدیدی در مورد این جنگ هستیم. این آثار ادبی نه‌تنها به ثبت و ضبط برگی از تاریخ در حافظۀ جمعی دو ملت کمک می‏کنند، بلکه می‏کوشند پاسخی در خور کنجکاوی‌های زیرکانۀ نسل پرسشگر نو بیابند. البته باید توجه داشت که هر نویسنده، هرچند به‌دنبال ترویج جهان‌بینی از‌پیش‌تعیین‌شده‏ای نباشد، جنگ را از منظر خود بیان می‏کند و دیدگاه خاص خویش را نسبت به متن و حواشی آن دارد؛ بنابراین بررسی و مقایسۀ روایت‏های مختلف از یک پدیدۀ واحد می‏تواند از تفسیرهای یکسویه جلوگیری کند و زوایای پنهان آن را نمایان سازد. در این مقاله تلاش شده ضمن ارائۀ تاریخچۀ مختصری از روابط فرانسه و الجزایر، و معرفی زمینه‌های اجتماعی و سیاسی تولید آثار ادبی، با رویکردی تطبیقی به برخی از آثار شاخص ادبیات فرانسه‌زبان در حوزۀ جنگ، به چگونگی بازنمایی جنگ استقلال در ادبیات فرانسه و الجزایر از منظر روایی پرداخته شود. 1 The Algerian War of Independence, which broke out in 1954 and lasted 8 years taking innumerable lives is widely reflected in the French and Francophone works of literature. Today, half a century after the signing of the Evian Accords, we are witnessing the emergence of new works on the war, which not only record the collective memory of the nation, but also strive to satisfy the curiosity of the younger generation. It should be noted that each author, even if he doesn’t seek to promote a pre-determined ideology, narrates the war from his own point of view, and has a particular perspective on the war and its margins. Thus, comparing different versions of a single phenomenon can help avoid one-sided interpretations by providing a more wholesome view of the issue. In the following article, in addition to providing a brief history on the relations between France and Algeria, we attempt to study the narratives of the French war of independence while adopting a comparative approach to present an introduction of the social and political contexts in which they were narrated. 231 268 فریده علوی Farideh Alavi دانشیار گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه تهران Iran falavi@ut.ac.ir زینب رضوان طلب Zeinab Rezvantalab دکتری ادبیات تطبیقی_ادبیات فرانسه، دانشگاه تهران Iran rezvan630@yahoo.fr Algeria Colonization France independence literature Memory Resistance War Augais, Th. (2011). Ecrire et Publier la Guerre d’Algérie. Paris: Editions Kimé.##- Bonn, Ch. et Boualit, F. (1999). Paysages Littéraires Algériennes des Années 90: Témoigner d’Une Tragédie?. Paris: L’Harmattan.##- Bonnafont, J. P. (2005). Douze Ans en Algérie 1830-1842. Nice: Editions Jaques Ganidini.##- Buis, G. (2002). La Grotte. Algérie: Les Romans de la Guerre, Coord. Guy Dugas, Paris, Ombibus.##- Caussée, J. et Cessole, B. (1999). Algérie 1830-1962. Paris: Maisonneuve et Larose.##- Chaulet-Achour, Ch. (1990). Anthologie de la littérature algérienne de langue française. Alger-Paris: ENAL-Bordas.##- Chaulet-Achour, Ch. (2012). "Ecrits d’Algériennes et guerre d’indépendance", Confluences Méditerranée, Paris, L’Harmattan, 2012/2, N° 81, pp. 189-203.##- Chevillot, F. et Norris, A. (2007). Des femmes écrivent la guerre. Paris: Editions Complicités.##- Clayton, A. (1994). The Wars of French Decolonization. London: Longman. ##- Djaout, T. (1990). Une Parole en Liberté. Alger: ENAL.##- Horne, A. (2006). A Savage War of Peace. Algeria: 1954-1962. New York: New York Review Books.##- Jauffret, J. Ch. (2005). Ces Officiers Qui Ont Dit Non à la Torture: Algérie 1954-1962. Paris: Autrement.##- Méchakra, Y. (1979). La Grotte éclatée. Alger: SNED##- Mekhaled, B. (1995). Chronique d’un massacre: 8 mai 1945, Sétif-Guelma-Kherrata. Paris: Editions Syros.##- Merad, Gh. (1976). La littérature algérienne d'expression française. Paris: Pierre Jean Oswald.##- Milkovitch-Rioux, C. (2012). Mémoire Vive d'Algérie: Littératures de la Guerre d'Indépendance. Paris: Buchet-Chastel.##- Saadallah, A. (1983). La montée du nationalisme en Algérie. Alger: Entreprise nationale du Livre.##- Stora, B. (2012). Histoire d’Algérie. Paris: La Découverte.##- Stora, B. (1997). Imaginaires de Guerre, Algérie-Viêt Nam en France et aux États-Unis. Paris: La Découverte.##- Stora, B. (1993). La guerre d’Algérie (1954-1962). Paris: La Découverte.##- Stora, B. (2003). "La guerre d’Algérie dans les mémoires françaises", L’Esprit créateur, The John Hopkins University Press, Vol. 43, N° 1, printemps 2003, pp. 7-31.##

0 راهبرد سیاسی و امنیتی ایالات متحدة آمریکا در قبال چین ( ٢٠١٢ ـ ‌٢٠٠٨) بر اساس تئوری موازنۀ نرم US Political and Security Strategy toward China during( 2008_2012)Based on soft Balancing https://jwsq.ut.ac.ir/article_52851.html 10.22059/jwsq.2014.52851 0 در آغاز قرن بیست‌‌ویکم، آمریکا با خیزش اقتصادی و نظامی چین رو‌به‌رو شد؛ کشوری که هم‌‌اکنون رقیب آمریکاست و در آینده‌ای‌ نزدیک تهدیدی برای او در نظام جهانی تلقی خواهد شد. هم‌‌اکنون عواملی نظیر‌ نفوذ اقتصادی این کشور نوظهور در مناطق مختلف ‌جهان و عضویت ‌‌دائمی‌ و دارا ‌بودن حق‌ وتو در شورای امنیت سازمان ‌ملل از یک‌سو و حجم وافر بدهی‌های مالی و کاهش مستمر نفوذ ‌اقتصادی و سیاسی آمریکا در جهان، از سوی‌دیگر،‌ که مواجهه و مقابلۀ مستقیم آمریکا با این کشور را دشوار کرده است‌، ‌ذهن راهبردشناسان آمریکایی را برای مقابله با چین به خود مشغول کرده است. بنابراین در این مقاله تلاش شده است راهبرد‌های سیاسی و امنیتی آمریکا از سال 2008‌ تا ‌2012 در قبال خیزش اقتصادی، نظامی و سیاسی چین ‌بررسی شود. در پژوهش حاضر اعتقاد بر ‌این است که آمریکا با بهره‌گیری از نظریۀ‌ موازنۀ ‌‌نرم، درصدد است از سلطۀ نظامی چین و فرامنطقه‌ای شدن قدرت چین جلو‌گیری کند. در این راستا آمریکا از طریق برقراری روابط گستردۀ نظامی و متعهد‌کردن کشورهای پیرامونی چین به‌ خود، استفاده از مناطق چالش‌زا به‌عنوان ابزاری برای فشار بر این کشور، بهره‌گیری از سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی و منطقه‌ای برای افزایش هزینه‌های سیاسی و اقتصادی چین و رقابت با چین در مناطق مختلف جهان برای کاهش نفوذ این کشور، به دنبال مهار و انزوای دولت پکن است. 1 Beginning of the 21st century for the United States coincided with the economic and military advancements of East Asia, the largest populated country. Becoming a US rival, East Asia poses an international threat to the US. The influence of china on economy across various international regions, its permanent seat in UNSC with the right to veto, and the huge debt the US owes to China have all made it difficult for the US to confront China directly. The aim of this paper is to illustrate through the use of soft-balancing theories, US political and security policies during the years 2008-2012 toward an economic, military, and political uprising. Through the cooperation and establishment of broad military ties with China`s neighbors, the US has had challenging regions put China under pressure. It has had international organizations and regional institutions increase the economic and political costs of China, while it continues its competition with China to weaken its influence and militarily dominance in the region. 269 302 سیدمحمد طباطبایی Seyyed Mohammad Tabatabaei استادیار گروه روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبایی Iran tabasm234@yahoo.fr امیر قیاسی Amir Ghiyasi کارشناس ارشد روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبایی Iran amirghiyasi1@yahoo.com Asia Pacific China international system soft balance Strategy United States احمدی، علی. و زارع، محمد. (1390). «تحلیلی بر روابط آمریکا و چین در پرتو تئوری توارن قوا». فصلنامه رهنامه سیاستگذاری، سال دوم، شماره4، زمستان، صص104ـ83 .##2. ترابی، قاسم. (1390). «مقایسه استرات‍ژی انرژ‍ی چین و آمریکا: با تاکید بر منطقه خاورمیانه». فصلنامه مطالعات منطقه‌ای، سال دوازدهم، شماره3، تابستان، صص. 40ـ1.##3. حاجی‌پور، مجید. (1390). «دریای چین جنوبی عرصه‌ جدید تقابل امریکا و چین در حال ظهور». ماهنامه خلیج فارس وامنیت، سال دوازدهم، شماره 126و127، بهمن و اسفند، صص41ـ33 .##4. حقی، علی‌اکبر. (1390). «چین‌ـ‌آ‌سه‌آن‌ـ‌آمریکا». ماهنانه رویدادها و تحلیل‌ها، سال بیست و پنجم، شماره264، بهمن و اسفند، صص. 66ـ57 .##5. خبرگزاری ایسنا.(1389). « شکایت آمریکا علیه چین در سازمان جهانی تجارت». کد خبر8911-14542##http://isna.ir/fa/news/8911-14542. 1389/11/23.>##5. خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران. (1391). «رکودی تازه در آمریکای لاتین». کد خبر8011851 .##http://www3.irna.ir/fa/News/176705.1391/18/02>##6. خضری، رویا. (1390). «رقابت چین و آمریکا در قاره سیاه». ماهنامه رویدادها و تحلیل‌ها، سال بیست و پنجم، شماره262، آذر، صص53ـ49.##7. خضری، رویا. (1389 الف). «استراتژی آمریکا در قبال چین در منطقه آسیاـپاسیفیک: همکاری و تعارض». ماهنانه رویدادها و تحلیل‌ها، سال بیست و چهارم، شماره253، اسفند، صص67ـ64 .##8. خضری، رویا. (1389 ب). «افزایش حضور نظامی آمریکا در آفریقا». ماهنانه رویدادها و تحلیلها، سال بیست و چهارم، شماره251، دی، صص48ـ33 .##9. خضری، رویا. (1389 ج). «نگاهی به ‌چالش‌های اخیر در روابط چین و آمریکا». ماهنانه رویدادها و تحلیل‌ها، سال‌ بیست و چهارم، شماره249، آبان، صص 77ـ74 .##10. روزنامه آفتاب یزد. (1388). «آمریکا علیه چین در سازمان تجارت جهانی شکایت کرد». شماره 2662، 4/4/1388 .##11. روزنامه ایران. (1391). «استقرار زیردریایی آمریکایی در آب های دریای چین جنوبی». شماره 5080، 28/2/1391 .##12. روزنامه ایران. (1389). «مثلث ضد چینی در شبه جزیره کره». شماره4670، 17/9/1389.##13. روزوف، ریک. (1389). «برخورد آمریکا‌ـچین: از جنگ لفظی تا مذاکرات جنگی». مترجم، رشیدی، کیوان،ماهنامه خلیج فارس و امنیت، سال یازدهم، شماره110، مهر، صص.60ـ56 .##14. زارع، محمد. (1390). «مهار چین از طریق هند: گفتگوهای استراتژیک هند و آمریکا». روزنامه ملت ما، 3/5/1390.##15. سایت خبری تابناک. (1391). «آمریکا از چین در WTO شکایت کرد». کد خبر 256456.## <http://www.tabnak.ir/fa/news/256456/1391/04/18##16. شاتا نیوز. (1390). «تجربه الحاق چین به سازمان جهانی تجارت». سایت اطلاع رسانی تولید و تجارت ایران (وزارت صنعت، معدن و تجارت).##<http://www.shatanews.ir =3949&ctp_id=1&id=2616&sisOp=view/1390/10/28##17. شریعتی‌نیا، محسن. (1389). «ایران هراسی: دلایل و پیامدها». فصلنامه بین‌المللی روابط‌خارجی، سال‌دوم، شماره 6، تابستان، صص. 208ـ191.##18. شفیعی، نوذر. و کمائی زاده، یونس. (1389). «تبیین روابط چین و آمریکا در برابر سازمان همکاری شانگهای: بر اساس نظریة‌ موازنة‌ قوای نرم». فصلنامه اورآسیای مرکزی، سال سوم، شماره 7، پاییز و زمستان، صص77ـ51 .##19. طاهری، ابوالقاسم. و ترابی، قاسم. (1389). «جایگاه نفت در سیاست خارجی وامنیتی ایالات متحدة آمریکا».فصلنامه مطالعات سیاسی، سال سوم،شماره10، زمستان، صص28ـ1.##20. طباطبایی، سیدعلی. (1390). «بررسی تطبیقی رویکرد راهبردی چین، روسیه، آمریکا، هند،پاکستان و ایران به سازمان همکاری شانگهای». فصلنامه راهبرد، سال بیستم، شماره60، پاییز، صص191ـ169.##21. عسگری، محمود. (1387). «موازنة نرم در برابر قدرت نرم یکجانبه‌گرا». فصلنامه راهبرد دفاعی، سال ششم، شماره 19، بهار، صص53ـ31.##22. علمی، محمد. (1387). استراتژی اقتصادی چین در آفریقا و درس‌های ناشی از آن. تهران: انتشارات سازمان توسعه تجارت ایران، چاپ اول.##23. فرزین‌نیا، زیبا. (1388). «روابط چین و هند: همکاری و رقابت». ماهنانه رویدادها و تحلیل‌ها، سال بیست و سوم، شماره234، مرداد، صص. 25ـ17.##24. متقی، ابراهیم. و نجفی‌سیار، رحمان. (1389). «تحلیل نظری الگوی رفتاری آمریکا نسبت به چین». فصلنامه علمی پژوهشی علوم سیاسی وروابط ‌بین‌الملل دانشکده علوم سیاسی واحد تهران مرکزی، سال چهارم، شماره 11، تابستان، صص253ـ229.##25. موسی‌زاده، رضا. و کوهی، ابراهیم. (1389). حقوق سازمان‌های بین‌المللی: حقوق شورای امنیت. تهران: نشر بنیاد حقوقی میزان. چاپ اول.##26. مظفرپور، نعمت‌الله. (1389). «اهمیت اندونزی برای آمریکا».ماهنانه رویدادها و‌تحلیل‌ها، سال بیست‌وچهارم، شماره251، دی، صص 59ـ56.##27. واحد مرکزی خبر. (1391). «ژاپن، استرالیا و آمریکا درباره تقویت همکاری‌های دفاعی توافق کردند».کد خبر 154117.##<http://www.iribnews.ir/NewsText.aspx?ID=1541417/1391/03/13##28. واعظی، محمود. (1389). «نقش قدرت‌های بزرگ در خلیج فارس و چالش‌های هژمونی آمریکا»، فصلنامه بین‌المللی روابطخارجی، سال دوم، شماره 6، تابستان، صص47ـ7 .##29. Banusiewicz, J. D. (2010). “Gates Notes Growth of Partnership with Indonesia”.Defense news.Available at:##<http://www.defense.gov/news/newsarticle.aspx?id=60124, 12/05/2010##30. Brooks, S. G. & Wohlforth, W. C. (2005). "Hard Times for soft balancing", International security, vol 30, no 1, pp 72_108.##31. Cranc, K. Et al. (2005).Modernization Chinas Military: Opportunities and Constraint. Santa Monica: RAND Corporation.##32. Garamone, J. (2012). "U.S., India Maintain Good Military-to-Military Relations". American Forces Press Service. Available at:##< http://www.defense.gov/news/newsarticle.aspx?id=116618, 05/06/2012##33. Lanteigne, M. (2012). "Water dragon? China, power shiftsand soft balancing in the South Pacific". Political Science, Vol. 61, No. 1, PP. 21_38.##34. Paul, T.V. (2005). "Soft balancing in The Age of US Primacy". International Security, Vol. 30, No. 1, pp. 46-71.##35. Shamdaugh, D. (2003). Modernization Chinas Military: Progress Problems, and Prospects. Berkeley: Univercty of California at Berkeley press.##

0 سرنوشت اتحاد اسکاتلند و بریتانیا: هویت ملی و فرایند واگذاری اختیارات به اسکاتلند Scotland’s Fate in the Union with Great Britain: Scottish National Identity and the Process of Devolution https://jwsq.ut.ac.ir/article_52852.html 10.22059/jwsq.2014.52852 0 ﻣﺴﺌﻠﺔ واگذاری اختیارات از دولت مرکزی به دولتهای محلی، بعد از جنگ جهانی دوم در کشورهای اروپایی، با هدف تقویت مشارکت سیاسی و تداوم همگرایی و اتحاد دولت‏های محلی با دولت مرکزی، بیش از پیش مورد توجه قرارگرفت. سیاست واگذاری اختیارت در بریتانیا به سه منطقۀ اسکاتلند، ایرلند شمالی و ویلز با به قدرت رسیدن حزب کارگر در سال 1997 به اجرا درآمد. هدف این مقاله بررسی فرایند واگذاری اختیارات در اسکاتلند و بحث دربارۀ مسائل مرتبطی مانند ملی‏گرایی و هویت ملی در این منطقه است. این مقاله سعی دارد به پرسش‏هایی در زمینۀ تأثیر واگذاری اختیارات و عللی که منتهی به فاصله گرفتن اسکاتلند از دولت مرکزی شده است پاسخ دهد. ضرورت مطالعة وضع موجود، زمانی آشکار میشود که اسکاتلندیها پس از 300 سال اتحاد با بریتانیا، تصمیم گرفتند در سال 2014 برای پایان دادن یا تداوم اتحاد (بر اساس پیمان 1707) در یک همه‏پرسی عمومی شرکت کنند. نتایج این همه‏پرسی آثار مهمی بر سیاست‏های داخلی این کشور و نیز رابطه‏ آن با وست‌مینستر و اتحادیۀ اروپا برجای می‌گذارد. 1 Devolution of powers has been a matter of increasing importance in European countries, especially after the Second World War. With the aim to reinforce political participation and continue the convergence of the regions, central governments have devolved some of their powers and responsibilities to regional and local administrations. In Britain, devolution of powers to the three regions of Scotland, Wales and Northern Ireland was carried out with the coming to power of New Labour in 1997. The aim of the British government was to create greater trust and unity between these regions and the central government, in the greater framework of the United Kingdom. The aim of this paper is to analyze the processes of devolution in Scotland and to discuss matters pertaining to nationalism and national identity. This paper seeks to answer questions regarding the scope and the influence of devolution, and to present the reasons why Scotland has moved away from the central government. The significance of this research lies in the fact that after 300 years of union, the Scots participated in a 2014 referendum to determine whether they would or would not continue to remain in the Union (formed in 1707). Either way, the outcome of the referendum would be highly influential both in Scotland’s internal affairs and in its relations with Westminster and the European Union. 303 323 حسام الدین واعظ زاده Hessamoddin Vaez-zadeh استادیار ، گروه مطالعات بریتانیا ، دانشگاه تهران Iran hvaez@ut.ac.ir یغما کعبی Yaghma Kaabi دانشجوی دکتری مطالعات اروپا، دانشگاه تهران Iran y.kaabi@ut.ac.ir decentralisation independence National Identity Nationalism Regionalism Union Aughey, A. (2009). The Wager of Devolution and the Challenge to Britishness. The Political Quarterly , 136-148.##Brand, J. (1978). The National Movement in Scotland. London: Routledge.##Gamble, A., & Wright, T. (2009). Introduction : The Britishness Question. In A. Gamble, & T. Wright (Eds.), Britishness: Perspectives on the British Question (pp. 1-10). London: John Wiley & Sons.##Greer, S. L. (2007). Nationalism and Self-Government: the Politics of Autonomy in Scotland and Catalonia. New York: SUNY Press.##Hanham, H. J. (1969). Scottish Nationalism. London: Faber & Faber.##Heffer, S. (2007, January 17). The Scots destroyed the Union – so vote SNP. Retrieved July 8, 2012, from The Telegraph: http://www.telegraph.co.uk/##Jeffery, C. (2009). Devolution in the United Kingdom: Ever Looser Union? Budrich Journals , 207-218.##Kavanagh, D. (2000). British Politics: Continuities and Change (Fourth ed. ed.). New York: Oxford U Press.##Keating, M. (2011). Scotland and Independence. Montreal: The Federal Idea.##Kellas, J. G. (1998). The Politics of Nationalism and Ethnicity (2nd ed.). London: Macmillan Press.##McConnell, A. (2006). Central-local Government Relations in Scotland. International Review of Administrative Sciences , 73-84.##Miller, W. L. (2008). The Death of Unionism? In T. M. Devine (Ed.), Scotland and the Union 1707-2007 (pp. 175-192). Edinburgh: Edinburgh University Press.##Mitchell, J. (2008). Devolution and the End of Britain? Contemporary British History , 14 (3), 37-41.##Nairn, T. (2003). The Break-Up of Britain: Crisis and Neo-Nationalism (3rd ed.). Altona: Common Ground Publishing.##Nairn, T. (2007). Union on the Rocks? New Left Review (May), 117-132.##Paterson, L. (1994). The Autonomy of Modern Scotland.##Pittock, M. (2008). The Road to Independence? Scotland Since the Sixties. London: Reaktion Books Publication Ltd.##Rosie, M., & Bond, R. (2006a). Feeling Scottish: its Personal and Political Significance. University of Edinburgh, Department of Sociology. Edinburgh: Institute of Governance.##Rosie, M., & Bond, R. (2006b). Routes into Scottishness? In C. Bromley, J. Curtice, D. McCrone, & A. Park (Eds.), Has Devolution Delivered? (pp. 141-158). Edinburgh: Edinburgh University Press.##Schlesinger, P. (1998). Scottish Devolution and the Media. The Political Quarterly , 69 (B), 55-74.##Smout, T. C. (1994). Perspectives on the Scottish Identity. Scottish Affairs (6).##Suksi, M. (2011). Sub-State Governance through Territorial Autonomy: A Comparative Study in Constitutional Law of Powers, Procedures and Institutions. Heidelberg: Springer.##Surridge, P. (2006). A Better Union? In C. Bromley, J. Curtice, D. McCrone, & A. Park (Eds.), Has Devolution Delivered? (pp. 29-45). Edinburgh: Edinburgh U Press.##Vaez-Zadeh, H. (2012). Comparative Study of Separatism in Britain and Canada. Tehran: University of Tehran.##Wilson, D., & Game, C. (1994). Local Government in the United Kingdom. London: The Macmillan Press.##

0 سیاست‌های فراآتلانتیکی فرانسه در دوران نیکلا سارکوزی France’s Transatlantic politics under Nicholas Sarkozy https://jwsq.ut.ac.ir/article_52853.html 10.22059/jwsq.2014.52853 0 با قدرت یافتن نیکلا سارکوزی، سیاست خارجی فرانسه در چرخشی آشکار ماهیتی آمریکا‌گرا پیدا کرد. سارکوزی از همان ابتدای کسب قدرت، سیاست همسویی با آمریکا را در پیش گرفت. آتلانتیکگرایی اهرمی مهم و اجتناب‌ناپذیر در سیاست خارجی سارکوزی قلمداد میشود و وی با فاصله گرفتن از سیاستهای سنتی گلیستی نقطۀ عطفی را در سیاست خارجی بعد از دوگل رقم زد. این گرایش نوین، جدای از سیاستهای فراآتلانتیکی فرانسه در رابطۀ با ایران نیز نمود دارد و به روشنی تغییرات سیاست فرانسه را که از نزدیکی به آمریکا سرچشمه میگیرد نشان میدهد. رویکرد نوین سارکوزی در سیاست خارجی، در برگیرندۀ نگرش متوازنی از اروپامداری و آتلانتیکگرایی است که در آن، اتحادﻳﺔ اروپا و ناتو مکمل استراتژیک و عملیاتی یکدیگر تلقی میشوند. سارکوزی به دنبال بازتعریف نقش فرانسه در مناسبات بینالمللی بود و تلاش کرد با اهرم آتلانتیکگرایی و نزدیکی به آمریکا، به نفوذ و اعتبار بیشتر در صحنۀ بینالمللی دست یابد. سارکوزی به موازات تقویت تعاملات فراآتلانتیکی، با اعلام بازگشت کشورش به شاخۀ نظامی ناتو، برای کسب سهم بیشتری از فرماندهی ناتو و همچنین اعزام نیرو به افغانستان تلاش کرد. 1 With the rise of Nicholas Sarkozy to power, in an evident spin, France’s foreign policy became American in essence. From the very first year of his presidency Sarkozy adopted a parallel policy to the U.S. Atlanticism is considered an important and inevitable leverage in Sarkozy’s foreign policy and his government marked a high point in foreign policy after de Goulle. This new approach is completely evident in the French transatlantic policies and we can clearly see the changes of France’s policies which are inspired by closeness to the U.S regarding Islamic republic of Iran. Sarkozy’s new approach in foreign policy includes a balanced standpoint of Eurocentrism and Atlantisicm in which the European Union and NATO are considered strategic and operational complementaries. Sarkozy tried to explain the closeness to the U.S in a framework of European policies. Sarkozy is looking for a new definition of the role of France in the international relations. He is trying to achieve more influence and credit in the international scene by leveraging Atlantisicm and closeness to the U.S. Parallel with strengthening transatlantic interactions, Sarkozy has tried to announce the return of his country to the NATO military branch, Achieving the most share of NATO’s command and also dispatching forces to Afghanistan. In this paper, the intensification of the French foreign policy towards Iran in line with France’s policy in getting closer to the U.S is also discussed. 325 348 سعید خالوزاده Said Khaloozadeh دکتری علوم سیاسی؛ دانشگاه پاریس Iran saidkhaloozadeh@yahoo.fr French foreign policy French security and defense policy NATO Treaty Nicholas Sarkozy transatlantic policies transatlantic relations United States. 1. saidkhaloozadeh@ 1- ایزدی، پیروز. (1388). «دکترین نظامی جدید فرانسه»، گزارش راهبردی مرکز تحقیقات استراتژیک، ش 272.##2- ــــــــــــــــــــ . (1386). «سیاست خارجی فرانسه: تداوم یا تغییر»، گزارش راهبردی مرکز تغییرات استراتژیک.##3- ایوبی، حجت الله. (3 بهمن1389). «هنوز هم برای دیپلماسی ایران فرصت است»، خبرآنلاین.##4- خالوزاده، سعید. (1389). «چالشهای فراروی ناتو با توجه به دفاع مستقل اروپایی»، فصلنامۀ سیاست خارجی، سال 24، دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه، کتاب ویژه ناتو.##5- خالوزاده، سعید. (1383). «مناسبات فراآتلانتیکی، ارزیابی روابط اتحادیه اروپایی و امریکا»، کتاب اروپا 4 ویژۀ روابط اروپا آمریکا. موسسۀ فرهنگی مطالعات و تحقیقات بینالمللی ابرار معاصر تهران، ص 62.##6- سارکوزی، نیکلا. (7 فوریه 2009). سخنرانی در کنفرانس امنیتی مونیخ. در سایت ریاست جمهوری فرانسه. در:##http://www.elysee.fr/download/?mode&filename=07.02_Conference_sur_la_Securite.pdf##7- سایت کاخ الیزه کاخ ریاست جمهوری فرانسه##http://www.elysee.fr/elysee/elysee.fr/francais/interventions/2007/aout/allocution_a_l_occasion_de_la_conference_des_ambassadeurs.79272.html##8- سایت وزارت امور خارجه فرانسه:##http://www.diplomatie.gouv.fr/fr/IMG/pdf/07_02_09_Declaration_commune_Munich.pdf##9- سایت وزارت امور خارجه فرانسه##http://www.diplomatie.gouv.fr/fr/pays-zones-geo_833/irak_430/##10- سایت وزارت دفاع فرانسه:## http://www.defense.gouv.fr##11- مرکز اطلاعات مربوط به مسائل اروپا##http://www.touteleurope.fr/fr/nc/print/divers/toutes-les informations/article/afficher/fiche/3435/t/44504/from/2890/breve/apres-les-declarations-de-nicolas-sarkozy-quel-avenir-pour-les-relations-entre-lotan-et-lunion-eu.html##12- هورکاد، برنارد. (1386). «تغییر در سیاست خارجی فرانسه نسبت به ایران»، سخنرانی برنارد هوکارد، معاونت پژوهشهای سیاست خارجی مرکز تحقیقات استراتژیک.##13- Delpech, Th. (25-31 Mars 2007). Magazine Le Monde 2, Paris.##14- Finkielkraut, A. (2007). "Qu'est-ce que le Sarkozysme?", Le Point, n 1808, 10 mai 2009.##15- Gresh, A. (Juin-Juillet 2007). "Compte à Rebours", Le Monde Diplomatique, N. 93, Paris.##16- Guillaumin, M. (22 mars 2008). "Le Domaine Réservé", France-Soir, N. 19753, Retrieved from:##http://fr.news.yahoo.com/3/20091106/tfr-france-allemagne-lellouche-56633fe.html##17- "Iran Concealed Nuclear Facility", BBC News, September 25, 2009, http://news.bbc.co.uk/2/hi/middleeast/8274903.stm.##18- Jarry, E. (July 8, 2009). "G8 Sets Iran Deadline for Nuclear Talks", Reuters.##19- Lavallée, Ch. (2008). "L'Europe de la Défense: Acteurs, Enjeux et Processus", Paris, Les Champs de Mars, Jan. N 19.##20- Le Marianne, Paris, 29 mars 2009. http://www.marianne.net/monde/sarkozy%20mars%202009%20londre##21- Le Marianne, Paris, 3-9 mai 2009. http://www.marianne.net/sarkofrance/Comment-Sarkozy-peut-il-neutraliser-les-affaires_a179.html##22- Le Monde, Paris, 24 avril 2008.## http://tempsreel.nouvelobs.com/politique/20080424.OBS1264/sarkozy-s-etait- ## attendu-aux-difficultes-veut-accelerer-les-reformes.html##23- Le Monde, Paris, 27 aout 2008, "Le Discours de Politique Etrangère de M. Sarkozy".##http://www.lemonde.fr/societe/article/2007/08/27/le-discours-de-politique-etrangere-de-m-sarkozy-integralite_947776_3224.html##24- Le Monde, Paris, 4 avril 2008. http://www.lemonde.fr/idees/article/2008/04/16/pourquoi-la-russie-a-peur-de-l-otan-par-marie-jego_1034941_3232.html##25- L’Express, Paris, 22-27 avril 2011. Réintégration_de_la_France_dans_le_commandement_intégré_de_l'OTAN##26- Le Nouvel Observateur, Paris, 21-26 avril 2009. ## http://tempsreel.nouvelobs.com/politique/europeennes-2009/page-11.html##27- Le Nouvel Observateur, Paris, 29 oct.-04 nov. 2009.##28- Martin-Lalande, N. (9-11-2007). "Des Freins Transatlantiques à l'Europe de la Défense?" Centre d'Etudes Transatlantiques (France).##29- Pailhe, C. (Juillet 2007), "et l’Europe s’aligna sur les Etats-Unis", Paris.##30- The Independent, Dec. 2, 2009.##31- Valasek, T. (March 2008). "France, NATO and European defense", Centre for European Reform.##32- Weisman, J. (September 25, 2009). "UN Passes Nuclear Safeguards Plan", Wall Street Journal.##33- http://francebonapartiste.free.fr/entretien_avec_thierry_choffat.htm##34- http://lci.tf1.fr/monde/europe/2008-03/sarkozy-vante-nouvelle-fraternite-franco-britannique-4906134.html##35- http://lci.tf1.fr/monde/europe/2008-03/sarkozy-londres-pour-nouvelle-entente-cordiale-4906170.html##36- http://www.droitsenfant.com/telecharge/constitution-1958pdf.pdf## 37- http://www.elysee.fr##

0 نظریه‌های توسعه در آمریکای لاتین پس از جنگ سرد A Critique and Evaluation on Latin American Theories of Development after the Cold War https://jwsq.ut.ac.ir/article_52854.html 10.22059/jwsq.2014.52854 0 با مطرح شدن نظریة ‌نوسازی بهمنزلة پارادایم مسلط توسعه در دهة 1950، تمامی رویکردها به توسعه به نوعی ملهم از این پارادایم به شمار می‌رفتند. در دهة 1960 میلادی، ظهور مکتب وابستگی که واکنشی به دیدگاه‌های مکتب نوسازی بود، سبب زیر سؤال رفتن اصول این مکتب شد. ریشة مکتب وابستگی در اندیشه‌های اندیشمندان کشورهای آمریکای لاتین قرار داشت و گرایشی مارکسیستی به توسعه در دورة جنگ سرد مطرح شد. اما با پایان یافتن جنگ سرد و تغییراتی که به موازات آن در ساختار نظام بین‌الملل ایجاد شد، دیدگاه‌های مارکسیستی از جمله مکتب وابستگی به توسعه، به دلیل عدم توفیق در دستیابی به وعده‌های خویش با انتقاد همراه شد. در این راستا کشورهای آمریکای لاتین با توجه به تحولات رخ داده در ساختار و شرایط نظام بین‌الملل، نه‌تنها از دیدگاه‌های مکتب وابستگی پیروی نکردند، بلکه با برقراری روابط مناسب با کشورهای پیشرفته زمینه و شرایط توسعه و پیشرفت خویش را فراهم کردند. نوشتار حاضر تلاش دارد تا با رویکردی تحلیلی، به دیدگاه‌های رایج درخصوص توسعه در دورة جنگ سرد بپردازد و با ارزیابی دیدگاه‌های مزبور، رویکردهای توسعه و رشد در آمریکای لاتین را در دوران پس از جنگ سرد بررسی کند. به نظر می‌رسد کشورهای آمریکای لاتین با بهره‌گیری از فرایند جهانی‌شدن اقتصاد و رویکردهای مختلف ساختارگرا و نهادگرای ملهم از این فرایند، در حرکت به سمت رشد و توسعه‌ای متوازن تلاش کردهاند. 1 With the expression of the modernization theory as the dominant paradigmof development during the 1950s, approaches towards development were extracted from this paradigm. But with the birth of the attachment school ofthought, the modernization theory was scrutinized. For Latin American countries however, the attachment school of thought was considered aMarxist ideology up until the end of the Cold War. Towards the end of theCold War, and with the changes that took place in the international system, Marxist visions, including the attachment school of thought were alsoscrutinized due to a lack of resources. Latin American countries were able todistance themselves from the attachment system, and instead establish proper relations with advanced countries that helped their development. Theaim of this study is examine and criticize common visions regarding thedevelopment of Latin American countries after the Cold War era. According to the findings in this paper, Latin American countries are advancing towards growth and development through their approaches to structural and institutional globalization of economics. 349 379 محمدجواد رنجکش Mohammad Javad Ranjkesh استادیار گروه روابط بین‌الملل، دانشگاه فردوسی مشهد Iran ranjkesh@hotmail.com حمیدرضا کشاورز Hamid Reza Keshavarz کارشناس ‌ارشد روابط بین‌الملل، دانشگاه فردوسی مشهد Iran hkeshavarz1365@yahoo.com حسین اصغری ثانی Hossein Asghari Sani کارشناس ‌ارشد روابط بین الملل، دانشگاه فردوسی مشهد Iran h.asgharisani@gmail.com attachment Cold War Development globalization of economics فارسی##1. ازکیا، مصطفی. (1381). جامعه ‌شناسی ‌توسعه. تهران: نشر کلمه.##2. اسکلیر، لزلی. (1376).جامعه ‌شناسی ‌نظام ‌جهانی. ترجمه‌ علی‌ هاشمی‌گیلانش. تهران: نشر وزارت‌ فرهنگ‌ و ارشاد اسلامی.##3. باران، پل. (1359). اقتصاد سیاسی‌ رشد و ریشه‌های ‌عقب ‌ماندگی.ترجمه مهدی ‌قراچه‌داغی. تهران: انتشارات پالیان.##4. برژنیسکی، زبیگنیوز (1371). «جنگ سرد و پیامدهای آن». ترجمه مجتبی امیری. اطلاعات سیاسی ـ اقتصادی، شماره 63 و64 .##5. بشیریه، حسین. (1374). دولت ‌عقل.تهران: موسسه ‌نشر علوم ‌نوین.##6. بولتن مجمع مالی بین‌المللی. (1374). «خصوصی سازی در امریکای لاتین». تازه‌های اقتصاد، شماره 47##7. جانندروین، پیترز. (1373). «فوکویاما و دموکراسی لیبرال: پایان تاریخ». ترجمه پرویز صداقت. مجله اطلاعات سیاسی ـ اقتصادی. شماره 79 و 80.##8. حسینیمتین، مهدی. (1388). «نظام بین‌الملل پس از جنگ سرد و اثرات آن بر سیاست خارجی آمریکا». فصلنامه بین‌المللی روابط خارجی. سال اول. شماره سوم.##9. رودریک، دنی. (1386). «پایان اجماع واشنگتنی و آغاز سردرگمی واشنگتنی». ترجمه حسین سلیمی. مجله اقتصاد سیاسی. سال دوم. شماره 5و6.##10. ساعی، احمد. (1386). توسعه‌ در مکاتب‌ متعارض.تهران: نشر قومس.##11. ساعی، احمد. (1377). مسائل ‌سیاسی ‌ـ ‌اقتصادی ‌جهان ‌سوم.تهران: نشر سمت.##12. سو، آلوین. (1378). تغییر اجتماعی ‌و توسعه. ترجمه ‌محمود حبیبی‌مظاهری. تهران: پژوهشکده‌ مطالعات ‌راهبردی.##13. شه‌حامد، طاهر. (1375). «مقدمه‌ای بر آشنایی با اقتصاد کشورهای امریکای لاتین». تازه‌های اقتصاد، شماره 73.##14. قادری، طاهره. (1378). «مکتب ‌نوسازی ‌و معضل‌ تبیین‌ تغییر و توسعه».مجله ‌سیاسی ‌و اقتصادی، شماره 141 و 142.##15. قزلسفلی، محمدتقی. (1376). «پست‌ مدرنیسم ‌و فروپاشی ‌ذهنیت ‌توسعه». مجله اطلاعات سیاسی و اقتصادی، شماره 121 و 122.##16. مصلی‌نژاد، عباس. (1387). «تحولات الگویی سیاست خارجی آمریکا بعد از جنگ سرد». فصلنامه سیاست، مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، دوره 38، شماره 1 .##17. محتشمی، مهدی. (1387). «امریکای لاتین؛ فرایندهای سیاسی، اقتصادی و نظامی و راهبردها». مرکز مطالعات راهبردی. به کوشش زهرا طاهری ‌امین. ماهنامه230.##18. مشاور، زیبا. (1383). جهانی شدن، وابستگی متقابل و استقلال دولت؛ یک ارزیابی از منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا. ترجمه عباس حاتمی‌زاده. تهران: نشر کویر.##19. نعمتی ‌وروجنی، یعقوب. (1378). نظریات‌توسعه.دسترسی در:##http://www.aftabir.com/articles/view/economy_marketing_business/economic_sciense/c2c1231832670_development_theory_p1.php.##20. واعظی، محمود. (1386). «روندها و ساختارها در وضعیت جدید جهانی». فصلنامه سیاست خارجی، سال بیست و یکم. شماره 3.##لاتین##21. Ayers, A.C. (1962). The Theory of Economic Progress.New York: Schocken Books.##22. Baran, P.A. (1957). The Political Economy Of Growth. New York: Monthly Review Press.##23. Cruz, A. P. S. (1960). NiEstabilidadni Desarrollo – La Politica del Fondo Monetario International.Santiago: Editorial University. ##24. Frank, A. G. (1971). Capitalism and Underdevelopment in Latin America. Harmondsworth: Penguin. ##25. Gruchy, A. G. (1947). Modern Economic Thought: The American Contribution. New York: Prentice – Hall.##26. Gordon, W. C. (1950). The Economy of Latin America.New York: Columbia University Press.##27. Glade, W. P. (1969). TheLatin American Economics: A Study of Their Institutional Evolution.New York: American Book. Van Nostrand. Rcinhold.##28. Kuznets, S. (1966). Modern Economic Growth: Rate, Structure and Spread.New Haven: Yale University Press.##29. Klak, Th. (1998). Globalization and Neoliberalism the Caribbean Contexe. U.S.: Boston Press.##30. Kotz, D. M. (2002). "Globalization and Neoliberalism, Rethinking Marxism". Journal of Economics, Culture & Society. Vol. 65. No. 2.##31. Keohane, R. O. and Nye, Joseph S. (1989). Power and Interdependence. Cornell University Press.##32. Krugman, P. (1996). "Past and Prospective Causes of High Unemployment". Economic Review. Vol.70. No.4.##33. Larrain, G. (1989) Theories of Development: Colonialism and Dependency. Cambridge: Polity.##34. MacEwan, A. (1994). "Globalization and stagnation". In Between Globalization and Nationalism. By R. Miliband and L. panitch.##35. OECD (1994). Globalization of Industrial Activities, The post war Economic Achievement.##36. Prebisch, R. (1962). "The Economic Development ol Latin America and Its Principal Problems". Economic Bulletin for Latin America. No.7.##37. Sunkel, O. (1958). "La inflacion – Un enfoque heterodoxo". El Trimestre Economico. No.25.##38. Sachwald, F. (1994). Les defis de la mondialisation: innovation et concurrence. Paris: Paris Masson Press.##39. Williamson, J. (2003).From Reform Agenda to Damaged BrandName. Finance & Development.Finance & development publish.##

0 نظری بر دیپلماسی فرهنگی فرانسه؛ جایگاه والای فرهنگ در دیپلماسی A View on Cultural Diplomacy in France; The High Position of Culture in Diplomacy https://jwsq.ut.ac.ir/article_52855.html 10.22059/jwsq.2014.52855 0 بیشک، برای کشوری که نخستین وزارت فرهنگ جهان را ﺗﺄسیس کرده است، فرهنگ از عناصر مهم دیپلماسی محسوب می‌شود. این توجه منحصربه‌فرد به فرهنگ و نقش آن در روابط بین‏الملل، مبتنی بر نگاه و توجهی است که دولت و سیاستگذاران فرانسوی از دیرباز به مقولة فرهنگ در داخل این کشور مبذول داشتهاند. از پنج قرن پیش تاکنون، در این کشور، فرهنگ مورد توجه دولت بوده و از اساسی‌ترین عناصر هویت و قدرت شمرده شده است. به عبارت دیگر، فرانسه در طول تاریخ و به ‌ویژه از زمان لویی چهاردهم، سعی کرده است شکوه و اقتدار تاریخی خود را بر پایۀ فرهنگ و هنر بنا کند. حمایت همه‌جانبۀ دولت از فرهنگ و طرح مباحثی چون «استثنای فرهنگی» در دوران اخیر نیز، در همین راستا انجام شده است. سؤالی که پیش می‏آید این است که فرانسه با چه نظام و پشتوانه‏ای چنین شبکۀ پیچیده‏ای را برساخته و چه اهدافی را از این طریق دنبال می‏کند؟ مقالة حاضر میکوشد با رویکردی تاریخی، نقش و جایگاه فرهنگ را در سیاست داخلی و خارجی کشور فرانسه، ترسیم کند و تصویر روشنی از دیپلماسی فرهنگی این کشور به دست دهد. 1 There is no doubt that culture is of the most important principles of diplomacy in a country that established the first ministry of culture in the world. Such a unique attention to culture and its role in international relations is based on the French government and the politicians’ view and concentration on the issue of culture in this country for a long time. Since five centuries ago, culture has been considered by the government (or the authority) in this country and has been among the basic elements of identity and power. On the other hand, France has tried to found its historical magnificence and power on the basis of culture and art all through the history especially since the Louis XIV era. The government’s support from culture in all aspects and presenting issues such as “cultural exception” recently, have been done in this regard. The question which can be asked is: With what system and support has France made such a complicated network and what purposes is France following in this way?” The current paper tries to depict the role and position of culture in the internal and foreign policy of France through a historical approach and present a clear image from the cultural diplomacy of this country. 381 406 ناهید شاهوردیانی Nahid Shahverdiani استادیار گروه زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه تهران Iran nshahver@ut.ac.ir سمیرا سعیدیان Samira Saeidian کارشناس ارشد مطالعات بریتانیا دانشگاه تهران Iran saedian@alumni.ut.ac.ir cultural magnificence diplomacy France government ایوبی، حجت‏الله. (1388). سیاستگذاری فرهنگی در فرانسه: دولت و هنر. تهران: سمت.##خانی، محمد حسن. (1384). دیپلماسی فرهنگی و جایگاه آن در سیاست خارجی کشورها، دانش سیاسی، ش 2، صص 148-135.##Baecque, A. (2008). Crises dans la culture française. Paris: Bayard.##Bry, A. (1999). La Cendrillon culturelle du Quai d’Orsay, avril 1645-décembre 1999. Paris: Grou-Radenez.##Coste, D. & Allain, J. C. & Catalan, R. (1984). Aspects d’une politique de diffusion du français, langue étrangère, depuis 1945. Matériaux pour une histoire. Paris: Hatier.##Djian, J. M. (2005). La Politique culturelle, la fin d'un mythe. Paris: Gallimard.##Dupré, M. (2001). "Francophonie: Dictionnaire des politiques culturelles de la France depuis 1958" Paris: Larousse-Bordas/Her, pp. 297-298.##Fauconnier, P. (2008). "L’étonnant miracle de l’Alliance française", Le Nouvel Observateur, 3 au 9 avril.##Fumaroli, M. (1992). l'Etat culturel. Paris: éd. de Fallois.##Girard, Ch. (2012). "Pour une nouvelle diplomatie culturelle", Le Monde, le 15 mars.##Jeannency, J. N. (2008). Sur la francophonie, pour le Livre Blanc.##Kessler, M. Ch. (2010). "L’apport de la culture à la diplomatie économique"Leclerc, J. (2006). Histoire de la langue française. Québec: TLFQ, Université Laval.##Leclerc, J. (2006). Histoire de la langue française. Québec: TLFQ, Université Laval.##Levitte, J. D. (1994). "La refonte des relations culturelles", Revue française d’administration publique, n°69, janvier-mars.##Mesnard, A. H. (1990). Droit et politique de la culture, PUF, coll. Droit fondamental.##Monnier, S. & Forey, E. (2009). Droit de la culture. Paris: Gualino.##Morrison, D. (2008). Que reste-t-il de la culture française? suivi de Le souci de la grandeur. Paris: éd. Denoël.##Nye J. (1990). Bound to lear. New York: Basic Books.##Ministère de la culture et de la communication, Patrimoine, La Documentation française, coll. État et culture, 1992.##Pinhas, L. (2004). "Aux origines du discours francophone", Persée, vol. 140, n° 140, pp. 69-82.##Raymond, J.F. (2000). Notes et études documentaires. Paris: La Documentation française.##Rigaut, J. (1979). Rapport au ministre des Affaires étrangères. Les Relations culturelles extérieures. Paris: La Documentation française.##Rivière D. (1995). Histoire de la France. Paris: Hachette.##Roche, F. et al (1995). Histoire de diplomatie culturelle des origines à 1995. Paris: La Documentation française.##Roselli, M. (1996). "Le projet politique de la Langue française. Le rôle de l’Alliance française", Politix, n° 36.##Senghor, L. S. (1977). Liberté III. Paris: Seuil.##Young, R. (2004). Marketing Marianne, French Propaganda in America 1900-1940. Rutgers University Press.##www.aefe.fr/tous-publics/le-reseau-scolaire-mondial/excellence-partage-rayonnement##www.alliancefr.org/sommes-nous##www.diplomatie.gouv.fr/fr/politique-etrangere-de-la-france/diplomatie-culturelle-21822##www.institutfrancais.com/fr/faites-notre-connaissance##

0 بیداری اسلامی و الگوی حکومت‌داری ترکی Islamic Uprising and the Pattern of Turkish Government https://jwsq.ut.ac.ir/article_52856.html 10.22059/jwsq.2014.52856 0 موج عدالت‌خواهی نسیم آزادی در اواخر سال 2011م سرزمینهای عربی را در نوردید و تعدادی از رژیمهای عرب منطقه را ساقط کرد. این جریان هنوز هم، سایر کشورهای منطقۀ خاورمیانه و شمال آفریقا را تهدید میکند، حال باید منتظر بود و دید که گروههای سازمانیافته و متشکل اسلامگرا در صدد پیاده کردن کدام الگوی سیاسی‌‌اند ؟ مقالۀ حاضر با تکیه بر روش توصیفی- تحلیلی به دنبال پاسخ دادن به این پرسش اصلی است که آیا ترکیه میتواند مدلی برای کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا باشد یا دست‌کم در حد الگوی موفقی میتواند مورد اقتباس قرار گیرد؟ پژوهشهای پیشین نشان میدهد که ترکیه میتواند الگویی برای کشورهای منطقه باشد؛ با این حال، فرضیۀ مقاله سرمشق قرار گرفتن ترکیه را به دلیل تفاوتهای تاریخی و ساختاری آن با کشورهای عربی و بحرانهای پیشرو در این جوامع، صرفاً در حد الگو (به معنای اخص آن) میداند و به مدل بودن آن اعتقادی ندارد. 1 With the expression of the modernization theory as the dominant paradigm of development during the 1950s, approaches towards development were extracted from this paradigm. But with the birth of the attachment school of thought, the modernization theory was scrutinized. For Latin American countries however, the attachment school of thought was considered a Marxist ideology up until the end of the Cold War. Towards the end of the Cold War, and with the changes that took place in the international system, Marxist visions, including the attachment school of thought were also scrutinized due to a lack of resources. Latin American countries were able to distance themselves from the attachment system, and instead establish proper relations with advanced countries that helped their development. The aim of this study is examine and criticize common visions regarding the development of Latin American countries after the Cold War era. According to the findings in this paper, Latin American countries are advancing towards growth and development through their approaches to structural and institutional globalization of economics. 407 431 نسا زاهدی Nesa Zahedi استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه مفید Iran n_zahedi@ut.ac.ir attachment Cold War Development globalization of economics Latin America modernization post Washington Consensus حمیدی، محمدحسین. (1391). مطالعات سیاسی اقتصادی، ش281. ص. 88-91##داووداوغلو، احمد. (1382). استراتژیهای منطقه‌ای ترکیه. ترجمۀ عباس هاشمی. تهران: آذر برزین.##عطایی، فرهاد. و نواختی‌مقدم، امین. (1391). «رویکرد جدید ترکیه در قفقاز: پیروی از اصول برخاسته از عمق استراتژیک»، فصلنامۀ تخصصی مرکز فرهنگی قفقاز. شماره 11##مندارس، هانری. (1379). مبانی جامعهشناسی. ترجمۀ باقر پرهام. تهران: امیرکبیر.##1. Alkan, T. (2005) "The National Salvation Party, Islam and Politics in the Middle East". Retrieved from: www.radical.com.tr##Arafat, A. (2009). The Mobarak Leadership and Future of Democracy, In Egypt. New York: Palgrave.##3. Aras, B. (2009). "Davutoglu Era in Turkish Foreign Policy, Seta Policy Brief". Foundation for Political, Economic and Social Research. May No32. P. 117##Balker, A. (2012). "Turkey as A Source of Inspiration for the Arab Spring: Opportunities and Challenges", Retrieved from: http://www.um.edu.mt/__data/assets/pdf_file/0020/150419/Chapter_19_-_Adam_Balcer.pdf.##Brownlee, J. (2007). Authoritarianism and Democratization. New York: Cambridge University Press.##6. Bulent, A. (2009). "Turkey’s War on Terror". Middle East Policy, Vol. 17, No. 1, pp. 115-136.##Feroz, A. (1993). The Making of Modern Turkey. New York: Routledge.##8. Grigoriadis, L. N. (2010). "The Davutoglu Doctorin and Turkish Foreign Policy", Bilkent University, Hellenic Foundation for European and Foreign Policy, Working Paper No8.##Heper, M. (1990). Political Parties and Democracy In Turkey. London: Touris.##10. Kaya, K. (2012). "Turkey and the Arab Spring", Military Review, July and August.##11. Ozpec, B. B. (2011). "Arab Spring or Turkish Winter", Near East Quarterly,##12. Helpdesk Research Report. (2012). "Effect Of The Arab Spring On The Middle East And North Africa", p. 20-23##13. Onis,Z. (2012). "Turkey And The Arab Spring: Between Ethics And Self-Interst", Insight Turkey, Vol. 14, p. 98##14. Wallker, J. (2012). "Turkey’s Re-Imagined Neighborhood After The Arab Spring", Retrieved from: www.gmfus.org##Yildirim, J. (2010). Regional Policy and Economic Convergence in Turkey: A Spatial Data Analysis. Ankara: Turkey.##Toprak, B. (1981). Islam and Political Development in Turkey. Leiden: EJ Brill.##Yavuz, M. H. (2004). "Political Islam and the Welfare Party In Turkey, Comparative Politics", Journal of Muslim Minority Affairs ##18. Zarakol, A. (2012). "Turkey, Russia and Arab Spring", PONARS Eurasia Policy Momo, No. 207.##

0 معرفی و نقدکتاب: اسلام و یهودیت معاصر در آمریکای لاتین: آرژانتین، برزیل و شیلی Islam y Judaismo contemporaneos en America Latina: Los casos de Argentina, Brasil y Chile https://jwsq.ut.ac.ir/article_52857.html 10.22059/jwsq.2014.52857 0 1 Doctor Isaac Grinspun was born in 1957 and is a researcher on Islam and the Middle East issues in the Institute of International Studies at the University of Arturo Prat in Chile. His area of expertise is mainly the international relations. Doctor Grinspun has made researches on contemporary islamic fundamentalism and managed a research project on this area. He is the autor of several books and articles on jews and muslim communities in Europe and Latin America. The book "Islam and Judaism in Latin America" which is written in spanish language is concerned to the situation of jews and muslims in Latin America from the historical, political, economic, cultural and the immigration perspectives. 433 442 مرتضی تفریشی Morteza Tafrishi دکتری تاریخ؛ دانشگاه آزاد اسلامی Iran mortafrishi@gmail.com Islam Judaism Latin America

0 چکیده انگلیسی Abstracts https://jwsq.ut.ac.ir/article_52891.html 10.22059/jwsq.2014.52891 0 1 - 1 7